1933’ten beri Via Santa Marta’da hizmet veren Trattoria Milanese’de klasik bir Milano menüsü ve Lombardiya’nın Alp Nebbiolo’su. Ossobuco’nun yanına neden Barolo değil de Valtellina seçmelisiniz?
Milano’da “gerçek” bir trattoria bulmak her geçen yıl biraz daha zorlaşıyor. Trattoria Milanese ise bu arayan herkese gösterilecek adreslerden biri. Duomo’ya yürüme mesafesindeki dar Via Santa Marta’da, vitrininde “dal 1933” yazan neon tabelasıyla doksan yılı aşkın süredir aynı yerde duruyor.

Mekan: zamanda durmuş bir salon
Kapıdan girdiğiniz anda beyaz masa örtüleri, Thonet tarzı ahşap sandalyeler ve tuğla kemerli bir salon karşılıyor sizi. Duvarlar eski Milano’yu, Navigli kanallarını ve Duomo’yu anlatan tablolarla dolu. Barın arkasındaki raflarda eski bir radyo, “Panettone 5 Vie” afişi ve geyik boynuzları var. Bir de Confraternita Gastronomica della Marmitta d’Oro’nun ve Milanolu esnaf birliği EPAM’ın verdiği takdir belgeleri.



Kapının hemen yanındaki mermer levha da geleneğin bir parçası: “Per favore no pipì no pupù dei cani.” Milano mizahı tam olarak böyle.

Ne yedik?
Menü, Milano mutfağının neredeyse tüm klasiklerini barındırıyor: cotoletta, cassoeula, mondeghili, rustin negàa, polenta taragna. Benim seçimlerim şunlardı:
- Vitello tonnato della casa (€17): İnce dilimlenmiş dana, kapari ve ton balıklı kremamsı sos. Taze ekmeği sosa batırmadan bırakmak mümkün değil.
- Risotto e ossobuco (€35): Evin yıldızı. Safranlı risotto alla milanese’nin üzerinde uzun saatler pişmiş dana incik. Et kemikten kendiliğinden ayrılıyor.
- Tiramisù della casa (€9) ve espresso (€3): Klasik bir kapanış. Tatlı arabasındaki şaraplı armutlar ve çam fıstıklı ev pastaları da bir sonraki ziyaretin listesinde.




Şarap: Nino Negri “Inferno” 2023, Valtellina Superiore DOCG
Listede Barolo, Barbaresco ve Brunello da vardı. Ama ben Lombardiya’da kalmak istedim. Seçimim, 1897’den beri Valtellina’da şarap üreten Nino Negri’nin Inferno’su oldu (şişesi €28).

Valtellina, Lombardiya’nın kuzeyinde, İsviçre sınırına yakın bir Alp vadisi. Burada Nebbiolo’ya Chiavennasca deniyor. Üzümler, kuru taş duvarlarla desteklenmiş dik ve güneye bakan teraslarda yetişiyor. Valtellina Superiore’nin beş alt bölgesi var: Maroggia, Sassella, Grumello, Inferno ve Valgella. Inferno adını, kayalık yamaçların yaz aylarında tuttuğu “cehennem” sıcağından alıyor.
Sonuç, Piemonte Nebbiolo’larına göre daha hafif gövdeli ve daha canlı bir şarap. Rengi berrak, parlak bir yakut. Burunda vişne, gül yaprağı ve dağ otları var. Damakta ferah bir asidite ve ince, ipeksi tanenler.

Neden bu kadar iyi eşleşti?
Bu eşleşmeyi dört başlıkta anlatmak mümkün:
- Asidite yoğunluğu dengeliyor. Ossobuco ağır bir yemek: uzun pişmiş et, koyu sos ve kemiğin içindeki yağlı ilik. Inferno’nun canlı asiditesi bu zenginliği kesiyor ve her lokmadan sonra damak yeniden tazeleniyor.
- Tanenler eti ezmeden taşıyor. Dana eti kırmızı et kadar güçlü değil. Genç bir Barolo’nun sert tanenleri onu bastırabilirdi. Valtellina’nın ince tanenleri ise eti destekliyor ama öne geçmiyor.
- Safran ile gül notaları birbirini tamamlıyor. Risotto alla milanese kremamsı ve hafif çiçeksi. Nebbiolo’nun gül ve baharat notaları safranla yarışmak yerine onu yankılıyor.
- Aynı topraktan gelen uyum. İtalyanların “birlikte yetişen birlikte gider” kuralı burada da işliyor. Milano’nun yemeği, Lombardiya’nın şarabıyla buluşuyor.
Kısacası: Ossobuco için aklınıza ilk gelen Barolo olabilir. Ama Valtellina hem daha uygun fiyatlı, hem de bu yemeğe daha yakışıyor.
Pratik bilgiler
| Adres | Via Santa Marta 11, 20123 Milano |
| Telefon | 02 86 45 19 91 |
| Ana yemekler | €16 ile €35 arası |
| Kadeh şarap | €8 (Prosecco €9) |
| Şişe şarap | €16’dan başlıyor; Inferno €28 |
| Pranzo turistico | İlk yemek, ana yemek ve tatlı kişi başı €48 (içecekler hariç) |
İpucu: Menüyü mevsimlik şarap listesiyle birlikte isteyin. Valtellina’nın diğer alt bölgelerinden (Sassella “Le Tense”) ve kurutulmuş üzümden yapılan Sfursat’tan örnekler de var. Lombardiya şarabını keşfetmek için iyi bir başlangıç.

